kovayla…

çırpılmış yumurta, Espen Eriksen Trio, uçuşan karlar, gittikçe beyazlaşan gökyüzü ile çepeçevre bir sabah geçirdim.kovayla kahvenin sonuna geldim. ilk posta bitti. ikinci  kovaya geçtim.

Posted in aşçının güncesi, kış | Tagged , , , , | Comments Off

konser ve seyircisi

takıntılı bir insanım ben. konserde kimse konuşmayacak. yanımdaki hele hiç konuşmayacak. şapırşupur öpüşmeyecek, hele de nils petter molvaer solo trompet çalarken. git başka yerde öpüş, sessiz öpüş, gözgöze dizdize dur banane ama yeter ki ses yapma. sus. sessiz ol. diğer yanımda duran bu da sana, rica edip sessiz ol deyince bana düşman gibi bakma!!! müziğin düşmanı sensin, müzisyene saygısızlık eden de. sus. saygılı ol. ailenden görmedin madem benden öğren. fısıltı ile konuşunca sessiz olmuyorsunuz hem, çünkü bağırıyorsunuz. konuşmayın, arayı bekleyin, bekleyemiyorsanız dışarı çıkın. yeter ki susun. herkes sussun, sahnedekilerin dışında herkes. bardakiler de. susun!!!

Posted in aşçının güncesi, kış | Tagged , , , | Comments Off

Yol manzaraları ve Ankara

kara doğru bir yolculuktu sabah benimki. oh dedirten… kar özlemim var, istanbul’da gideremediğim. bembeyaz yol, sağdaki çam soldaki kayın bembeyaz, sonunda kar, heryerde.

Posted in aşçının güncesi, kış | Tagged , , | Comments Off

tıngırdayalım hadi!

yeni yıl yemekleri, kutlamalar, hep bir güzel telaşla gidiyor bugünler! bereketiyle geliyor yeni yıl, hissetmemek mümkün değil!

Posted in aşçının güncesi, kış | Tagged , , , | Comments Off

yeni yıl, mutlu yıl olsun!

kuş misali denir ama 2011 benim için çok hızlı geçen bir sene oldu. süper keyifli bir yıl mıydı, düşününce karar veremiyorum ama en azından elimden geleni yaptım, iyi ve daha iyi olsun diye… olmayan olmadı. saflık ve fazla iyi niyetli bir yıl oldu. salaklık desek daha mı doğru… bulanık bir yıldı bu yıl. geçmişe mazi denir boşverelim gitsin.

Posted in aşçının güncesi, kış | Comments Off

zemberi?

This gallery contains 1 photo.

kar dedi yampiri (gizli kişi bu kişi, annemle aramızda) sevindim, kış dedi çoştum! nerede? hani? gene yok gene yok! sırf gidersem birgün istanbul’dan birgün, kar göremedim, soğuk olmadı diye gideceğim…

seyahatlerin azaldığı zamanlara geldim, seviniyorum, mutfağımı, bıçaklarımı özledim, yemek pişirmeyi de. düzenimi ve yazı yazmayı da.

More Galleries | Comments Off

meslek arızası

bir kez otelci olunca sonsuz-1 otelci oluyorsun. herkes olmasa da ben öyleyim. bir düğme yok kafamda kapatamıyorum maalesef. hep açık. herşeyi görüyor, olmayacak şey bana denk geliyor, yoruluyor ama hep herşeyi çok iyi yapmaya çalışıyor ve fazlaca sahipleniyorum. fazlaca burada önemli kelime.

Posted in aşçının güncesi, kış | Tagged | Comments Off