This gallery contains 1 photo.
kar dedi yampiri (gizli kişi bu kişi, annemle aramızda) sevindim, kış dedi çoştum! nerede? hani? gene yok gene yok! sırf gidersem birgün istanbul’dan birgün, kar göremedim, soğuk olmadı diye gideceğim…
seyahatlerin azaldığı zamanlara geldim, seviniyorum, mutfağımı, bıçaklarımı özledim, yemek pişirmeyi de. düzenimi ve yazı yazmayı da.
bir kez otelci olunca sonsuz-1 otelci oluyorsun. herkes olmasa da ben öyleyim. bir düğme yok kafamda kapatamıyorum maalesef. hep açık. herşeyi görüyor, olmayacak şey bana denk geliyor, yoruluyor ama hep herşeyi çok iyi yapmaya çalışıyor ve fazlaca sahipleniyorum. fazlaca burada önemli kelime.
herşeyi satan yerden alışveriş etmek kolayınıza mı geliyor, alıştınız mı, yoksa farkında değilmisiniz alıştırıldığınızın?
en son ne zaman o köşedeki bakkaldan birşey aldınız?kasabınız var mı? balıkçınız? fırın, manav? bıçaklarınızı o minicik dükkandaki bileyiciye ne zaman götürdünüz? baharatlarınızı nereden alıyorsunuz? kaşar peynirinizi? kuruyemişçiniz var mı?
This gallery contains 1 photo.
gelen soğuk havalar benim sürekli mutfağa girip çıkmamama sebep oluyor – sanki neden arıyorum, sanki hergün girmiyorum benim ki de laf hani- kırmızı şaraplar açılıyor, kediler bir kalorifer üstü bir kapı üstü derken devamlı uyuyor, ben de yemek pişirip reçete yazıyorum.
zencefilli uskumru yapmak niyetindeydim, uskumru tabii ki bulamayınca palamuta döndüm. şu an zencefili ne şekilde kullanırım bilemiyorum ama susam ve bal ile diyor içimdeki. biraz soya da iyi olurdu tabii. ama kullanmıyoruz soya.
This gallery contains 1 photo.
tatlı sevmemek başka, Pierre Herme macaron bulunca burun kıvırmak, Paul A. Young brownie bulunca yememek aptallıktır. Şimdiye kadar yediklerimiz neydi ki o zaman bu brownie ise? ayıp bir durum.
yanımda şu an tadılmak için alınmış 3 değişik brownie var, karşımda minik sehpanın üstünde ise macaron. ayıp işte.
özlem gidermek kolay değil londra ile. nereye gideceğimi bilemiyorum. yeni yerler mi keşfedeyim -kaldıysa onca yıldan sonra- yoksa sevdiğim yerlere mi gideyim. ortasını bulmaya çalışırken, bir de Jazz festivali arasına düş, bir de British Museum’da Hoshino Yukinobu’nun sergisi olsun ve kitabı satılsın… dedim ya londra bu…
